Kościół parafialny pw. Św. Stanisława Kostki

Parafia i kościół kolonii kolejarskiej Wołkowysk Centralny erygowana w r. 1925. Tymczasowy kościół zbudowany w r. 1926 wg proj. arch. Brunona Zborowskiego, w r. 1947 zamknięty i znacjonalizowany, początkowo użytkowany jako magazyn lnu, następnie złomu stalowego, ostatecznie zaadoptowany na dom mieszkalny. Drewniany, na podmurówce z kamienia polnego, konstrukcji słupowej, na rzucie prostokąta z mniejszym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, flankowanym aneksami. Fasada z monumentalną, kwadratową wieżą. W r. 1998 zwrócony, wobec braku funduszy i niewystarczających rozmiarów dotychczasowego kościoła, zorganizowano tymczasową kaplicę, jednocześnie pozyskując projekty nowej świątyni wykonany przez arch. Natalię G. Zahorską z Baranowicz. Po wybudowaniu nowego kościoła planowana jest rozbiórka starego.

Artyści i rzemieślnicy

• Zborowski Brunon (1888-1983), architekt, konserwator zabytków
• Zahorska Natalia G., architekt

Bilbiografia

• Zgliński, M., Kościół parafialny p.w. Św. Stanisława Kostki w Wołkowysku, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. II: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 1, Kraków 2003 193-198
• Szydłowski, T., O współpracy architekta z historykiem sztuki, „Architektura i Budownictwo”, 3, 1927 288-294
• Ruszczyk, G., Drewniane kościoły w Polsce 1918-1939. Tradycja i nowoczesność, Warszawa 2001
• Stefański, K., Polska architektura sakralna w poszukiwaniu stylu narodowego, Łódź 2000