Kościół parafialny pw. św. Rocha

Królewska wieś Borynia wzmiankowana w źródłach w w. XVI. Murowany kościół parafialny został zbudowany w l. 1877-79, poświęcony w r. 1879. W wyniku pożaru w r. 1902 spaliła się część wyposażenia oraz uszkodzeniu uległa bryła świątyni. Odbudowę przeprowadzono rok później. W r. 1917 skonfiskowano dwa z trzech dzwonów, w tym największy z r. 1880. Podczas kolejnej pożogi w r. 1926 spalił się ołtarz główny, zastąpiony w r. 1928 nowym autorstwa leśniczego Schmidta. Kolejne remonty miały miejsce w l. 1930-32. W tym czasie doposażono również wnętrze świątyni. Po wojnie kościół został zamknięty i przeznaczony na magazyn kołchozowy, a w r. 1965 uległ całkowitemu zniszczeniu. Na jego miejscu w l. 1994-95 wzniesiono drewnianą kaplicę, funkcjonującą jako filia parafii rzymskokatolickiej w Turce. Kościół był orientowany, założony na rzucie prostokąta z węższym prezbiterium, z przylegającą od pn. wieżą.

Artyści i rzemieślnicy

• Schmidt, rzeźbiarz-amator

Bilbiografia

• Quirini-Popławski R., Kościół parafialny p.w. św. Rocha i kościół filialny w Boryni, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. III: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 5, Kraków 1997 s. 19-24.