Kościół parafialny pw. św. Mikołaja

Kościół wzniesiono w l. 1754 z fundacji Onufrego i Heleny z Morskich Stadnickich. Kolatorzy Ci sprawili także jego wyposażenie. Na wyposażeniu znajdowało się pięć barokowych ołtarzy powstałych w l. 1754-65. Konsekracja świątyni miała miejsce w r. 1774. Przez cały w. XIX świątynia była sukcesywnie odnawiania i restaurowana. W r. 1877 odmalowano podłogi i ściany. W r. 1900 położono nowy dach. W r. 1929 podjęto remont budowli oraz wystawiono nową dzwonnicę. Po opuszczeniu świątyni przez wiernych, część wyposażenia przeniesiono do cerkwi, tam spłonęło w pożarze. W r. 1946 lub 1947 kościół rozebrano. Budowla drewniana, na rzucie krzyża. Elewacje szalowane deskami. Dachy kryte blachą. Nad nawą wieżyczka na sygnaturkę, obita blachą.

Bilbiografia

• Zaucha T., Kościół parafialny p.w. św. Mikołaja w Martynowie Nowym, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 10, Kraków 2002, s. 253-266
• Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 35