Kościół parafialny pw. św. Marcina

Kościół zbudowany po r. 1750 z fundacji Ludwiki z Mniszchów Potockiej być może według projektu Walentego Haltmana, w miejscu wcześniejszego nieukończonego kościoła prebendarskiego fundacji Marcina Krasickiego (1620). Kościół parafialny konsekrował w r. 1770 bp przemyski Wacław Hieronim Sierakowski. Uszkodzony w czasie I wojny światowej, gruntownie odbudowany, ponownie zniszczony w r. 1940, odnowiony po r. 1945. Późnobarokowy, orientowany, jednonawowy z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, przykryte wspólnym dwuspadowym dachem z wieżyczką na sygnaturkę. Fasada jednoosiowa ujęta dwiema ukośnie dostawionymi przyporami, zwieńczona wydatnym szczytem o rozbudowanym, wklęsło-wypukłym wykroju. Przed fasadą kruchta o zaokrąglonych narożach ujętych pilastrami. Elewacje boczne artykułowane pilastrami wspierającymi belkowanie. Wnętrze artykułowane zdwojonymi pilastrami toskańskimi wspierającymi wyłamane belkowanie i sklepienie kolebkowe z lunetami na podwójnych gurtach. Dwa ołtarze barokowe z w. XVIII, przeniesione z kościoła w Dubiecku.

Artyści i rzemieślnicy

• Haltman Walenty (zm. po 1787), architekt

Bilbiografia

• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 701-702.