Kościół parafialny pw. św. Katarzyny

Zimnawoda (Зимна Вода), rejon pustomycki, obwód lwowski, Ukraina

Kościół swoją metryką sięga początku XVII w. Konsekrowany w r. 1625. Na wyposażeniu znajdowało się pięć barokowych ołtarzy z obrazami m.in. Matki Boskiej z Dzieciątkiem (XVII/XVIII w., ołtarz gł.) i św. Katarzyny. W r. 1821 przeprowadzono remont, a w r. 1860 odmalowano całe wnętrze. Z cenniejszego wyposażenia wymienić można ołtarz w kaplicy z 2. poł. XVIII w., ambonę z 1. poł. XVIII w., rzeźbę Chrystusa Ukrzyżowanego z 3. ćw. XVIII w., obraz Matka Boska Śnieżna z XVIII w. W r. 1863 sprawiono nowy ołtarz z fundacji ks. Józefa Siekanowicza. Kościół został zamknięty w r. 1946, część wyposażenia została przewieziona do innych kościołów. Po II wojnie światowej przekazany cerkwi prawosławnej, obecnie użytkowany przez cerkiew grekokatolicką. Kościół orientowany, murowany, tynkowany o dwuprzęsłowej nawie i węższym, niższym prezbiterium zamkniętym półkoliście. Do nawy od zach. przylega wieża z wejściem na osi. Dachy dwuspadowe, kryte blachą.

Bilbiografia

  • Betlej A., Kościół parafialny p.w. św. Katarzyny w Zimnejwodzie, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 8, Kraków 2000, s. 265-277
  • Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 23, oprac. M. Biernat, M. Łepkowski, K. Mamajko, J.K. Ostrowski, G. Ruszczyk, przy współpracy A. Betleja, A. Dworzak, R. Nestorow, T. Pasteczka, T. Zaucha, Kraków 2015 s. 76.
  • Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 21