Kościół parafialny pw. Św. Jana Chrzciciela i klasztor Dominikanów

Parafia erygowana w r. 1920. Kościół wzniesiony przed r. 1635, w r. 1652 ufundowany klasztor dominikanów wraz z przekazaniem opuszczonego kościoła parafialnego. Nowy, murowany kościół wzniesiony w r. 1769, konsekrowany dopiero w r. 1790. Na rzucie prostokąta, trójnawowy, ze sklepioną apsydą. Fasada z 2 ondulowanymi wieżami, zwieńczona półkolistym przyczółkiem. Na wyposażenie składało się 7 murowanych ołtarzy ze złoconą dekoracją sztukatorską. W ołtarzu głównym cudowny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem ofiarowany w r. 1665 przez Jana Sołtana Zdanowicza, w srebrnej, pozłoconej sukience i koronach. Po kasacie zakonu w r. 1832 kościół przekazany klerowi świeckiemu. W r. 1867 odebrany i przekazany prawosławnym i przeprowadzono remont adaptacyjny. Podczas I wojny Niemcy użytkowali kościół jako skład, w r. 1919 częściowo zrujnowany oddany katolikom. W l. 1944-45 kościół podpalony, runął dach i drewniane stropy w nawach. Od r. 2003 remontowany, w dobrym stanie.

Bilbiografia

• Mączewska, K., Kościół parafialny p.w. Św. Jana Chrzciciela i klasztor Dominikanów w Wasiliszkach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. III: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa wileńskiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 3, Kraków 2010 105-123
• Kowalczyk, J., Późnobarokowa architektura Wilna i jej europejskie związki, „Biuletyn Historii Sztuki”, 55, 1993, nr 2-3 169-197
• Baranowski, A., J., Zespół podominikański w Sejnach, [w:] Litwa i Polska. Dziedzictwo sztuki sakralnej, red. W. Boberski, M. Omilanowska, Warszawa 2004, s. 35-40 39-48