Kościół parafialny pw. Św. Huberta

Pierwotnie we wsi istniała tylko cerkiew unicka, a kaplica katolicka wzmiankowana była przynajmniej od połowy w. XVIII w oddalonych o 10 km Jancewiczach, jako cmentarna. W r. 1798 odnotowana jako filia parafii w Trabach. W r. 1818 określona jako kaplica publiczna należąca do majątku Bakszty. Drewniana, kryta słomą, o kształcie małego kościołka z babińcem i zakrystią i 3 ołtarzami. W r. 1872 nadal w parafii w Trabach, od r. 1094 w nowej parafii w Łazdunach. W r. 1922 drewniany kościół w Baksztach z r. 1860 odnotowany jako zabrany przez prawosławnych i zniszczony podczas I wojny. Projekt nowego kościoła wykonał w r. 1929 architekt Stefan Siestrzeńcewicz Bohusz, przewidywał neobarokowy kościół z wieżą przy elewacji. Z nieznanych przyczyn odrzucony. Kościół budowany w r. 1934 wg innych planów Siestrzeńcewicza z r. 1932. Drewniany, szalowany, na rzucie krzyża, trójnawowy, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Kościół zniszczony dopiero po r. 1945, parafia zlikwidowana. Obecnie kult w kapliczce w domu prywatnym.

Artyści i rzemieślnicy

• Siestrzeńcewicz Bohusz Stefan (1872-1943), architekt

Bilbiografia

• Kałamajska-Saeed, M., Kościół parafialny p.w. Św. Huberta w Baksztach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. III: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa wileńskiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 4, Kraków 2011 19-23
• Ruszczyk, G., Drewniane kościoły w Polsce 1918-1939. Tradycja i nowoczesność, Warszawa 2001
• Gorczyca, Ł., Główne nurty architektury sakralnej na Wileńszczyźnie w dwudziestoleciu międzywojennym, [w:] Sztuka kresów wschodnich, t. 2, red. J.K. Ostrowski, Kraków 1996 297-312