Kościół parafialny pw. św. Bartłomieja

Pierwotny drewniany kościół został wzniesiony jeszcze w r. 1762. Był użytkowany niemal do r. 1812. W r. 1816 złożono kamień węgielny pod budowę nowej świątyni. Głównymi fundatorami byli Estera i Tomasz Strzemboszowie, a projekt budowli przygotował arch. Jan Stannelli z bud. Józefem Semlerem. Budowę ukończono dopiero w r. 1822. W ołtarzu gł. umieszczono obraz Matki Boskiej, w drewnianej posrebrzanej sukience. Kościół w r. 1945 został opuszczony, wyjeżdżający zabrali część wyposażenia. W r. 1946 przekazany cerkwi grekokatolickiej, a następnie od r. 1990 użytkowany przez grekokatolików. Świątynia z prezbiterium skierowanym na pn., murowana, tynkowana, o trójprzęsłowej nawie, z niewyodrębnionym w bryle aneksem i węższym prezbiterium zamkniętym półkoliście. Fasada trójpolowa ze zryzalitowanym polem środkowym. Nad nawą dach czterospadowy, nad prezbiterium dwuspadowy, kryte blachą. Wieża wtopiona w dach korpusu, zwieńczona kopulastym hełmem. Wieżyczka na sygnaturkę.

Artyści i rzemieślnicy

• Stannelli Jan, architekt
• Semler Jan, budowniczy

Bilbiografia

• Zaucha T., Kościół parafialny p.w. Św. Bartłomieja w Prusach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 8, Kraków 2000, s. 199-211