Kościół parafialny pw. Św. Barbary

Sielawicze (Сялявічы), rejon zdzięcielski, obwód grodzieński, Białoruś

Parafia erygowana w r. 1921. Wcześniej wieś należała do parafii w Słonimiu, notowana jest kaplica katolicka pw. Św. Barbary, prawdopodobnie cmentarna, wzniesiona w r. 1877, przejęta w r. 1880 przez prawosławnych. W r. 1908 inż. J. Kudrewicz sporządził projekt drewnianej kaplicy, jednak nie uzyskano zgody na budowę. W r. 1918 odzyskano starą kaplicę, którą w r. 1930 rozbudowano wykorzystując wcześniejszy projekt Kudrewicza. Budowla drewniana, na kamiennej podmurówce, konstrukcji wieńcowej, szalowana, na rzucie prostokąta, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Wnętrze salowe, fasada prosta zwieńczona trójkątnie z wieżyczką na sygnaturkę. Wyposażenie z r. 1932 składało się z 3 ołtarzy, ambony, chóru muzycznego i 2 konfesjonałów. Kościół zamknięty w r. 1951, odzyskany w r. 1988 i odremontowany.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Kałamajska-Saeed, M., Kościół parafialny p.w. Św. Barbary w Sielawiczach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. II: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 4, Kraków 2014 129-136