Kościół parafialny pw. ŚŚ. Piotra i Pawła

Parafia erygowana w r. 1792, w r. 1866 skasowana, reaktywowana w r. 1926. Kościół wzniesiony w l. 1786-90, w l. 1788-89 3 sztukatorskie ołtarze wykonał Jarzyński, a dekorację malarska wnętrza Feliks Kozubski, a obraz do ołtarza głównego Paweł Fryxyder z Różany, nadworny malarz Aleksandra Sapiehy. Murowany, tynkowany, na rzucie prostokąta z krótszym prezbiterium zamkniętym półkoliście flankowanym aneksami. Fasada dwukondygnacyjna z podziałami półkolumnowymi, zwieńczona tympanonem i wieżyczką na sygnaturkę. Po kasacie kościół przebudowany na cerkiew w r. 1867 wg planów arch. Nikołaja Iljicza Tichwińskiego. Całość wyposażenia ruchomego przekazano do kościoła w Różanie. Po II wojnie kościół zamknięty, użytkowany jako skład nawozów sztucznych, obraz Fryxydera z ołtarza głównego zabrany do Muzeum Narodowego w Mińsku. Kościół odzyskany w r. 1990, odremontowany w r. 1993, w stanie dobrym. Historyczne wyposażenie rozproszone.

Artyści i rzemieślnicy

• Fryxyder Paweł, malarz
• Tichwiński Nikołaj Iljicz, architekt
• Jarzyński, sztukator
• Kozubski Feliks, malarz

Bilbiografia

• Kałamajska-Saeed, M., Kościół parafialny p.w. ŚŚ. Piotra i Pawła w Dziewiątkowiczach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. II: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 1, Kraków 2003 15-39
• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 203-204