Kościół parafialny pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Panny Marii
Toustobaby (ob. Wysoke) (Висо́ке), rejon monasterzyski, obwód tarnopolski, Ukraina
Pierwotny kościół rozpoczęto wznosić w r. 1862, ukończono w r. 1866. W czasie walk I wojny światowej świątynia została doszczętnie zniszczona. W r. 1923 podjęto starania o jej odbudowę. Prace budowlane nadzorował bud. Jan Szarynger z Podhajec. W trzy lata później ukończono budowę i stopniowo wyposażano. W r. 1934 przy kościele wzniesiono dzwonnicę. Po r. 1946 świątynie przekształcono na stację paliw pobliskiego kołchozu. Cześć wyposażenia została przeniesiona do miejscowej cerkwi. W r. 1986 budynek został wysadzony w powietrze. Kościół z prezbiterium skierowanym na pd.-wsch., murowany, na rzucie krzyża łacińskiego, z prezbiterium zamkniętym półkoliście z dwiema zakrystiami po bokach. Na osi nawy kruchta. Fasada dwuwieżowa. Dachy kryte blachą. Wieżyczka na sygnaturkę na kalenicy prezbiterium.
Artyści i rzemieślnicy
Bilbiografia
- Skrabski J., Kościół parafialny p.w. Niepokalanego Serca Najświętszej Panny Marii w Toustobabach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 10, Kraków 2002, s. 353-357