Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Panny Marii

Nowy kościół został wzniesiony w l. 1835-36. Jego konsekracja miała miejsce w r. 1838. Z powodu złej jakości użytych materiałów, po trzech latach zawaliło się sklepienie. W świątyni tej umieszczono dawny barokowy ołtarz gł., do którego dodano dwa skrzydła neogotyckie. W r. 1894 odnotowano zły stan kościoła i postulowano przeprowadzenie gruntownego remontu, który podjęto w r. 1899. Po II wojnie światowej kościół przekształcono na magazyn zboża, a następnie salę gimnastyczną. W r. 1991 świątynia została przywrócona do kultu. W r. 1994 malarze sprowadzeni ze Lwowa odnowili malowidła wykonane w r. 1901. Orientowany, murowany, tynkowany, o trójprzęsłowej nawie oraz węższym prezbiterium zamkniętym półkoliście. Nawę od frontu poprzedza kruchta. Fasada trójpolowa z płaskim ryzalitem na osi, zwieńczonym niewielkim szczytem. Dachy czterospadowe i dwuspadowe, kryte blachą.

Bilbiografia

• Zaucha T., Kościół parafialny p.w. Narodzenia Najświętszej Panny Marii w Dolinie, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 10, Kraków 2002, s. 129-151
• Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 23, oprac. M. Biernat, M. Łepkowski, K. Mamajko, J.K. Ostrowski, G. Ruszczyk, przy współpracy A. Betleja, A. Dworzak, R. Nestorow, T. Pasteczka, T. Zaucha, Kraków 2015 s. 23.
• Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 16