Kościół parafialny pw. Narodzenia Najśw. Marii Panny

Data erekcji parafii nieznana. Kościół w Dudach wzmiankowany po raz pierwszy w r. 1560, początkowo pod zarządem kanoników laterańskich z Bystrzycy i Miednik, od r. 1528 w sufraganii wileńskiej. W r. 1669 wzmiankowana formalnie jako osobna parafia, w rzeczywistości filia Iwia, co zostało potwierdzone w r. 1744. Kościół był niewielki, drewniany z obrazem Matki Boskiej Sokalskiej w głównym ołtarzu. Ok. r. 1732 wzniesiono nowy kościół, ze starym wyposażeniem, od r. 1738 nie przechowuje się w nim Najświętszego Sakramentu, użytkowany co trzeci tydzień. Obecny kościół wzniesiony w r. 1772, użytkowany przez katolików i unitów. Drewniany, konstrukcji wieńcowej, na podmurówce, na rzucie prostokąta z prezbiterium zamkniętym trójbocznie. W ołtarzu głównym dalej obraz Matki Boskiej Sokalskiej. Kościół gruntownie wyremontowany w r. 1933, w r. 1959 zamknięty, użytkowany jako spichlerz kołchozowy. Odzyskany w r. 1983, odremontowany, w stanie dobrym.

Bilbiografia

• Gołąbek M., Kościół parafialny p.w. Narodzenia Najśw. Marii Panny w Dudach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. III: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa wileńskiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 4, Kraków 2011 29-51
• Brykowski, R., Drewniane dwuwieżowe świątynie w Rzeczypospolitej, „Biuletyn Historii Sztuki”, 53, 1991 27-51
• Brykowski, R., Drewniana architektura kościelna na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego. Rozważania wstępne, [w:] Sztuka ziem wschodnich Rzeczypospolitej XVI-XVIII, red. J. Lileyko, Lublin 2000, s. 211-231 211-251