Kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Kościół rozpoczęto budować w r. 1892 i ukończono rok później, wtedy też nastąpiło jego poświęcenie. Pracami nadzorował cieśla Andrzej Sanakiewicz. Na wyposażeniu znajdowały się m.in. trzy neobarokowe ołtarze. Ok. r. 1912 świątynia znajdowała się w bardzo złym stanie technicznym, podjęto decyzję o budowie nowego kościoła. Planów tych nigdy nie zrealizowano. W kwietniu r. 1944 świątynia spłonęła w wyniku pożaru wraz z całym wyposażeniem. Kościół z prezbiterium zwróconym na pd., drewniany, na kamiennej podmurówce. Składał się z trójprzęsłowej nawy i prezbiterium flankowanego przez skarbiec i zakrystię. Dach nawy kryty blachą, nad prezbiterium i aneksami dachówką. Nad nawą wieżyczka na sygnaturkę. Obok kościoła murowana dzwonnica, kryta dachówką z trzema dzwonami.

Artyści i rzemieślnicy

• Sanakiewicz Andrzej, cieśla

Bilbiografia

• Wolańska J., Kościół parafialny p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Dołhej Wojniłowskiej (Ziemiance), [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 10, Kraków 2002, s. 153-156