Kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Jezusa

Kościół drewniany wystawiony kosztem ks. Wojciecha Kleina i innych fundatorów. Poświęcony w r. 1889. W r. 1907 przeprowadzono jego remont. Z wyposażenia wymienić można m.in. trzy ołtarze. W świątyni znajdowały się dwa dzwony, zarekwirowane w r. 1916. Podczas II wojny światowej kościół pozostawał w użyciu. W marcu 1944 UPA spaliło kościół wraz z całym wyposażeniem. Budowla prezbiterium skierowana na pd., na kamiennej podmurówce, o trójprzęsłowej nawie i węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Od frontu widoczna wieża, częściowo wtopiona w bryłę. Dachy dwuspadowe, kryte gontem. Hełm wieży ostrosłupowy, kryty blachą. Wieżyczka niska, wieloboczna, obita blachą, nakryta cebulastym hełmem.

Bilbiografia

• Wolańska J., Kościół parafialny p.w. Najświętszego Serca Jezusa w Bednarowie, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 10, Kraków 2002, s. 15-18