Kościół parafialny pw. Najśw. Serca Jezusowego i św. Andrzeja Boboli

Parafia erygowana w r. 1935, choć kościół wzniesiono w l. 1928-30 z fundacji Zofii i Anieli Godaczewskich, konsekrowano w r. 1929. Świątynia drewniana, konstrukcji zrębowej, na podmurówce, szalowana, na rzucie prostokąta, trójnawowa, z niewyodrębnionym w bryle prezbiterium. Wyposażenie współczesne budowie, wśród złotnictwa przedmioty z w. XVIII (niezwykle cenny, późnobarokowy kielich wykonany przez gdańskiego złotnika Dawida Büthnera) i w. XIX (m.in. medalionowy relikwiarz św. Mikołaja). Początkowo parafia administrowana przez dojeżdżającego z Wilna kapłana, po śmierci proboszcza w l. 1983-89 pozbawiona stałego księdza, obsługiwana przez księży z Lidy. Kościół wyremontowany w l. 1992-93, powiększony o murowaną kaplicę od północy.

Artyści i rzemieślnicy

• Büthner Dawid (1704-1756), złotnik gdański

Bilbiografia

• Pyzel K., Kościół parafialny p.w. Najśw. Serca Jezusowego i św. Andrzeja Boboli w Minojtach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. III: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa wileńskiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 2, Kraków 2008 183-186
• Czihak, E. Die Edelschmiedekunst früherer Zeiten in Preussen, t. 2: Ostpreussen, Leipzig 1908
• Ruszczyk, G., Drewniane kościoły w Polsce 1918-1939. Tradycja i nowoczesność, Warszawa 2001
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 6, Warszawa 1885 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VI) 450-451