Kościół parafialny pw. Najśw. Serca Jezusa

Parafia erygowana w r. 1839. Początkowo obok dworu właścicieli drewniana kapliczka z ok. r. 1770. Od r. 1823 kościół wzniesiony przez Stanisława Zienkowicza, jako filialny parafii w Skrundziowie. Murowany, jednoprzestrzenny, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Fasada bardzo bogata, barokowo-klasycystyczna, z kolumnowym portykiem wtopionym w ścianę, zamknięta uskokowym zwieńczeniem. Flankowana kwadratowymi kaplicą i dzwonnicą. W r. 1866 zamknięty, oddany na cerkiew. Budynek przekształcony wg proj. arch. Nikołaja Tichwińskiego. Parafia reaktywowana w r. 1908 wraz z zakupieniem drewnianego kościółka z r. 1905 od parafii w Dworcu. Ukończony w r. 1912, w r. 1933 sprzedany do parafii w Nowojelni. W r. 1920 odzyskano stary kościół, remontowano i powiększano. W l. 50. w. XX zamknięty, użytkowany jako magazyn, zdewastowany, odzyskany w r. 1989, do r. 1992 wyremontowany. Wyposażenie w większości współczesne, wśród starszych 3 rzeźby i kilka sprzętów liturgicznych z w. XVIII.

Artyści i rzemieślnicy

• Tichwiński Nikołaj Iljicz, architekt

Bilbiografia

• Kałamajska-Saeed, M., Kościół parafialny p.w. Najśw. Serca Jezusa w Rędzinowszczyźnie, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. II: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 4, Kraków 2014 91-019
• Lewkowska A., Lewkowski J., Walczak W., Zabytkowe cmentarze na kresach wschodnich drugiej Rzeczypospolitej. Województwo nowogródzkie, Warszawa 2008