Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Szkaplerznej

Uroczyste poświęcenie kamienia węgielnego pod budowę kościoła miało miejsce 1 VI 1852. Budowę świątyni nadzorował Jan Tarnopolski. Plac pod pod kościół i budynki plebani podarowali hr. Dzieduszyccy, także przeznaczając środki finansowe. W r. 1858 świątynię konsekrowano pw. Najczystszego Serca Najśw. Panny Marii. W r. 1892 sprawiono nowy ołtarz główny, oprócz którego na wyposażeniu były dwa ołtarze boczne. W r. 1898 gruntownie odmalowano i restaurowano świątynię. W l. 1909-10 wybudowano ceglaną dzwonnicę. Podczas działań wojennych kościół nie ucierpiał. W r. 1922 został odnowiony. W r. 1950 zamieniono go na magazyn kołchozowy, a w. r. 1984 rozebrano. Część wyposażenia wywieziono. Kościół murowany, tynkowany, z prezbiterium skierowanym na zach., z drewnianą kruchtą. Na rzucie krzyża łacińskiego. Fasada jednoosiowa, jednokondygnacyjna, zwieńczona szczytem. Dachy dwuspadowe, kryte blachą.

Artyści i rzemieślnicy

• Tarnopolski Jan, budowniczy

Bilbiografia

• Quirini-Popławski R., Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej Szkaplerznej w Budyłowie, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 15, Kraków 2007