Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Różańcowej i św. Jacka Odrowąża

Kościół podominikański. Konwent erygowany w r. 1411 z fundacji Aleksandry, siostry Władysława Jagiełły, kościół z r. 1425. Świątynia zniszczona przez Tatarów (1500), kolejna z r. 1603 przez Kozaków (1648). Obecnie istniejący kościół późnobarokowy z fundacji Ambrożego i Julianny Strutyńskich, starostwa horodelskich. Od r. 1783 użytkowany jako parafialny, remontowany w latach 1820-40. Klasztor rozebrany w r. 1845. Kościół spalony w r. 1852, odnawiany do r. 1854, remontowany 1921 i 1957. Jednonawowy, prezbiterium (od pd.) zamknięte trójbocznie (od wewnątrz), z parą parterowych, dwudzielnych aneksów po bokach, w których od pn. pierwotnie kaplice dostępne z prezbiterium. Między ukośnymi ścianami apsydy para okrągłych wieżyczek schodowych. Elewacje artykułowane parami pilastrów toskańskich wspierających belkowanie wyłamane nad osi podpór. Fasada wklęsła między dwiema kwadratowymi ukośnie dostawionymi wieżami, zwieńczona wolutowym szczytem. Wnętrze nakryte sklepieniem kolebkowo-krzyżowym; prezbiterium kolebkowym z lunetami, w pozostałych pomieszczeniach sklepienia krzyżowe. We wnętrzu stiukowa dekoracja rokokowa, ok. 1758. Wyposażenie rokokowe z 2. poł. w. XVIII.

Bilbiografia

• Katalog Zabytków sztuki w Polsce, t. 8, Województwo lubelskie, pod red. R. Brykowskiego i E. Smulikowskiej, z. 6, Powiat hrubieszowski, oprac. T. Chrzanowski, M. Kornecki i J. Samek, Warszawa 1964
• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 431-432