Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Różańcowej

Pierwotną drewnianą kaplicę pw. Różańca Św. wybudowano w poł. XIX w., z funduszy gminnych. W l. 1891-93 na jej miejscu, z inicjatywy ks. Michała Konarskiego wybudowano murowaną, poświęconą w r. 1893. W r. 1915 w wyniku działań wojennych, kaplica została zburzona. W r. 1921 wzniesiono prowizoryczny kościół. Budowę murowanej świątyni rozpoczęto w r. 1935. Na wyposażeniu był zespół trzech ołtarzy. Kościół zamieniony na cerkiew prawosławną, a od r. 1993 grekokatolicką pw. św. Trójcy. Orientowany, murowany, na rzucie krzyża. Prezbiterium zamknięte ścianą prostą, po bokach aneksy. Nawa jednoprzęsłowa, poprzedzona kruchtą. W elewacji frontowej na osi koliste okno, w polu szczytu prostokątne, zamknięte półkoliście. Dachy dwuspadowe kryte blachą. Nad nawą wieżyczka na sygnaturkę.

Bilbiografia

• Skrabski J., Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej Różańcowej w Bieniawie, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 15, Kraków 2007,