Kościół parafialny p.w. Znalezienia i Podwyższenia Krzyża Św. na cmentarzu Kalwaryjskim

Parafia o metryce nowożytnej. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w r. 1673, cmentarz przykościelny założony pod koniec w. XVI. Kościół rozebrany w r. 1836, zastąpiony nowym zbudowanym w l. 1839-42. Murowany, na rzucie prostokąta jednonawowy, dwuprzęsłowy, z jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym niewielką trójboczna absydką. Do fasady dostawiona czworoboczna w rzucie, masywna wieża. Elewacje dekorowane gzymsem arkadkowym z kształtek ceglanych. Zamknięty w r. 1939, lecz nieobsadzony od początku l. 30. w. XX. Ponownie otwarty w czasie okupacji niemieckiej, następnie zamknięty przez władze sowieckie i użytkowany jako warsztat. Zwrócony katolikom w r. 1980, obecnie w stanie bardzo dobrym.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 90
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 2, Archidjecezja mińska, z. 11, Dekanat Mińsk-miasto, Warszawa-Petersburg 1914 13-14