Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i klasztor franciszkanów

Placówka fundowana r. 1698 przez Justyna Szczytta, wraz z budową drewnianego kościoła i klasztoru. Odnowione w r. 1721 z fundacji Józefa Pawła Korsaka. Klasztor skasowany przez władze carskie w r. 1832, kościół i klasztor przekazane na parafialne, remontowane przez parafia w r. 1852. Kościół spalony w pożarze w r. 1892. Nowy kościół murowany zbudowany w l. 1906-7. Murowany, neogotycki, na rzucie prostokąta trójnawowy, pięcioprzęsłowy z niższym i węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, flankowanym aneksami. Fasada dwuwieżowa, z cofnięta częścią środkową, zwieńczona trójkątnie. Zamknięty przez władze sowieckie w r. 1950, proboszcz aresztowany. Kościół zwrócony katolikom w r. 1998, remontowany. Obecnie w stanie bardzo dobrym

Bilbiografia

• Szczepaniak, J., Zniszczone kościoły i klasztory na terenie dzisiejszej diecezji witebskiej [w:] Ziemia powstająca z popiołów. Wyprawa studencka na Wschodnią Białoruś i Smoleńszczyznę 20-28 sierpnia 2001 oraz 20-24 sierpnia 2002 r., Kraków: Parafia p.w. św. Mikołaja w Czulicach 2002 152
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 9, Warszawa 1888 (dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IX) 68