Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i klasztor Dominikanów

Placówka fundowana r. 1626 przez Łukasza Sapiehy i Zofii z Kmitów wraz z budową pierwszego kościoła naprzeciw zamku Sapiehów. Kolejny, w innym miejscu zbudowany z fundacji Kazimierza Lwa Sapiehy w przed r. 1656. Fundację odnowiono w r. 1757, wraz z budową nowego, drewnianego, klasycystycznego kościoła. Drewniany, zapewne trójnawowy, z portykiem pięciokolumnowym zwieńczonym półkolistym przyczółkiem flankowanym dwoma ośmiobocznymi wieżyczkami. Pod kościołem chowano Sapiehów (m.in. Łukasza Sapiehę) oraz Chodkiewiczów późniejszych właścicieli miasta. Klasztor skasowany przez władze carskie w r. 1832, kościół przeznaczono na parafialny. W r. 1918 uszkodzony, w 1922 władze radzieckie skonfiskowały majątek parafii, a na początku lat 30. XX w. całkowicie zniszczono świątynię. Obecnie nie istnieje.

Bilbiografia

• Piramidowicz, D., Feniks świata litewskiego. Fundacje i inicjatywy artystyczne Kazimierza Leona Sapiehy (1609-1656), Warszawa 2012 86, 182, 191, 242
• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. VII/4, *Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji łuckiej i żytomierskiej (1920-1921, 1923, 1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 108
• Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 160