Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Parafia o metryce średniowiecznej, na początku XX wieku wymieniana jako kaplica parafii borysowskiej. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w r. 1387 z fundacji króla Władysława Jagiełły. Zastąpiony murowanym kościołem zbudowanym w l. 1781-88. Kościół murowany, na rzucie prostokąta, pięcioprzęsłowy, trójnawowy, z mniejszym prezbiterium. Fasada ondulowana, dwuwieżowa, w stylu tzw. baroku wileńskiego. W głównym ołtarzu cudowny obraz Wniebowzięcia Marii Panny. Zamknięty przez władze carskie w r. 1866, przekazany cerkwi prawosławnej. Nabożeństwa odprawiane w kaplicy cmentarnej. Odzyskany przez katolików w międzywojniu. Kościół i kaplica zamknięty przez władze radzieckie ok. 1930, zniszczone. Kościół rozebrany po r. 1956. Obecnie nie istnieje.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 66
• Szczepaniak, J., Łaskami słynące obrazy Najświętszej Maryi Panny na wschodniej Białorusi [w:] Ziemia powstająca z popiołów. Wyprawa studencka na Wschodnią Białoruś i Smoleńszczyznę 20-28 sierpnia 2001 oraz 20-24 sierpnia 2002 r., Kraków: Parafia p.w. św. Mikołaja w Czulicach 2002 178-179
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 2, Archidjecezja mińska, z. 13, Dekanat borysowski, Warszawa-Petersburg 1914 6