Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Parafia o metryce wczesnonowozytnej. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w r. 1453 z fundacji Hlebowiczów. Zastąpiony drewnianym zbudowanym w r. 1576 z fundacji Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła. Zniszczona podczas powstania Chmielnickiego. Nowy kościół zbudowany w r. 1670 z fundacji Marceliny Hlebowiczówny, przed r. 1725 zrujnowany. Zastąpiony kolejnym w r. 1770, spalonym w pożarze w r. 1787. Kolejny kościół, murowany budowany w l. 1796-99 z fundacji Adama Chmara. Murowany, klasycystyczny, na rzucie prostokąta, czteroprzęsłowy(?), trójnawowy, dekorowany na elewacjach boniowaniem. Parafia skasowana przez władze carskie w r. 1868, kościół zamknięty, przekazany cerkwi prawosławnej. Odzyskany przez katolików w r. 1919, wyremontowany. Parafia czynna do r. 1948. Obecnie kościół w stanie ruiny.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 64-65
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 2, Archidjecezja mińska, z. 10, Dekanat miński poza miastem, Warszawa-Petersburg 1914 14