Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Parafia o metryce nowożytnej. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w r. 1641-44 na polecenie Władysława IV Wazy, z fundacji Kazimierza Lwa Sapiehy. Kolejny, drewniany, zbudowany w r. 1803 z fundacji hr Dunin-Wąsowiczowej. Przebudowany w r. 1844, spłonął w r. 1914. Drewniany, na rzucie prostokąta, trójprzęsłowy, jednoprzestrzenny, z niewyodrębnionym(?) prezbiterium. Po bokach wysokie podcienia na słupach. Fasada prosta, poprzedzona prostokątną kruchtą, dwukondygnacyjną, zwieńczoną trójkątnie. Nad 1. przęsłem wieżyczka na sygnaturkę. Do r. 1937 nabożeństwa odprawiane w wikarówce. Obecnie nie istnieje.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 55
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 2, Archidjecezja mińska, z. 15, Dekanat ihumeński, dekanat bobrujski, Warszawa-Petersburg 1914 5-8