Kościół parafialny p.w. Św. Wincentego a Paulo i klasztor Misjonarzy

Placówka fundowana w r. 1747 przez Marcybellę z Ogińskich Zawiszę. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w r. 1747 z fundacji Marcybelli. Zastąpiony murowanym wraz z klasztorem zbudowany w r. 1758 staraniem misjonarzy. Murowany, fasada trójosiowa, dwuwieżowa, z cofnięte środkową osią, flankowana dwoma kwadratowymi w rzucie dzwonniczkami. Klasztor skasowany przez władze carskie w r. 1832, kościół i parafia przekazane diecezji. Parafia zniesiona przez władze carskie w r. 1867, kościół zniszczony przez władze sowieckie ok. r. 1930. Obecnie nie istnieje.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 118
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 2, Archidjecezja mińska, z. 15, Dekanat ihumeński, dekanat bobrujski, Warszawa-Petersburg 1914 3-4