Kościół parafialny p.w. Św. Trójcy i klasztor bernardynów

Placówka fundowana w r. 1682 przez Paców. Kościół drewniany zbudowany w r. 1682 z fundacji Konstantego Władysława Paca. Drewniany, na rzucie prostokąta, z prostą fasadą zwieńczoną trójkątnie, z wieżyczką na sygnaturkę. Świątynia słynęła z posiadania niedużych rozmiarów obrazu Matki Boskiej znalezionego na pobojowisku po bitwie z Moskwą pod Połonką, który czczony był jako cudowny. Klasztor skasowany przez władze carskie w r. 1832, choć bernardyni prowadzili parafie jeszcze w r. 1842. Kościół zniszczony podczas I wojny światowej. Prawdopodobnie odbudowany po jej zakończeniu, lecz parafia nieobsadzona, ostatecznie zlikwidowana przez władze sowieckie w r. 1945. Kościół obecnie nie istnieje.

Bilbiografia

• Szczepaniak, J., Zniszczone kościoły i klasztory na terenie dzisiejszej diecezji witebskiej [w:] Ziemia powstająca z popiołów. Wyprawa studencka na Wschodnią Białoruś i Smoleńszczyznę 20-28 sierpnia 2001 oraz 20-24 sierpnia 2002 r., Kraków: Parafia p.w. św. Mikołaja w Czulicach 2002 136
• Wyczawski, E.H, Berezyna, [w:] Klasztory bernardyńskie w Polsce w jej granicach historycznych, red. H. Wyczawski Kalwaria Zebrzydowska 1985 21-22
• Szczepaniak, J., Łaskami słynące obrazy Najświętszej Maryi Panny na wschodniej Białorusi [w:] Ziemia powstająca z popiołów. Wyprawa studencka na Wschodnią Białoruś i Smoleńszczyznę 20-28 sierpnia 2001 oraz 20-24 sierpnia 2002 r., Kraków: Parafia p.w. św. Mikołaja w Czulicach 2002 164