Kościół parafialny p.w. św. Stanisława BM

Parafia erygowana prze r. 1487, reerygowana przez Zygmunta Starego w r. 1509. Pierwszy kościół drewniany zniszczony podczas najazdów tatarskich, odbudowany ok. r. 1509, zastąpiony kolejnym fundowanym w r. 1700 przez Annę z Ożgów Wielhorską. Zastąpiony murowanym zbudowanym w l. 1897, budowa w l. 1909-1913 według projektu architekta prof. inż. Michała Kowalczuka. Neogotycki, murowany z cegły na betonowych fundamentach, na rzucie krzyża łacińskiego, jednonawowy, dwuprzęsłowy z szerokim transeptem i krótkim, jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, flankowanym wielobocznymi w rzucie aneksami skarbca i zakrystii. W fasadzie kwadratowa wieża flankowana aneksami na rzucie połowy ośmioboku. Artykulacja wnętrza wszystkich części kościoła przeprowadzona za pomocą zdwojonych pilastrów połączonych wałkami, z kapitelami z motywem arkadkowym, na wysokim cokole, przechodzących w zdwojone gurty sklepienne. Wszystkie części kościoła przekryte sklepieniem krzyżowym. Po r. 1945 kościół został zamknięty i do r. 1997 użytkowany jako magazyn kołchozowy z przebudową wnętrza. Zwrócony wspólnocie rzymskokatolickiej w r. 1997. Od tego czasu remontowany. Obecnie w stanie dobrym. Bliźniaczy kościół zbudowano w podobnym czasie w pobliskim Stojanowie.

Artyści i rzemieślnicy

• Kowalczuk Michał (1855-1938), architekt, rzeźbiarz

Bilbiografia

• Dworzak A., Kościół pw. Św. Stanisława biskupa i męczennika w Dobrotworze, [w:] Kościoły i klasztory na terenie województwa bełskiego, red. A. Betlej, A. Dworzak, t. 2, Kraków 2021