Kościół parafialny p.w. Św. Jana Nepomucena i klasztor Bonifratrów

Początki fundacji i samego kościoła Bonifratrów niejasne. W r. 1763 rozpoczęto wznoszenie fundamentów, jednak na życzenie Aleksandra Michała Sapiehy zostały rozebrane i budowa przeniesiona na inne miejsce, po ponownej zmianie zdania fundatora rozpoczęto budowę w r. 1773 nieopodal pierwotnego miejsca. Projekt kościoła i szpitala wykonał Johann Samuel Becker, pozostający na usługach Sapiehów, zrealizowany z niewielkimi zmianami, zapewne w wyniku oszczędności. W r. 1830 budynek dalej opisywano jako nieukończony. Klasycystyczny, murowany na rzucie kwadratu z prostokątnym prezbiterium. Fasada z portykiem na 4 kolumnach zwieńczona tympanonem. Kościół wpisany w bryłę szpitala, planowanego jako czterdziestosiedmioosiowy budynek z ryzalitami. Skasowany w r. 1843 przez władze rosyjskie, szpitalem zarządzały władze świeckie. Nie wiadomo jak użytkowane były zabudowania w 1. połowie w. XX, chyba pozostawały opuszczone, skoro szpital podczas wojny urządzony był w kościele parafialnym i kaplicy św. Barbary. W czasach sowieckich budynek przeznaczony na magazyn zbożowy kołchozu, którym użytkuje go do dzisiaj.

Artyści i rzemieślnicy

• Becker Johann Samuel (ur. ok. 1730), architekt

Bilbiografia

• Michalczyk, Z., Kościół parafialny p.w. Św. Jana Nepomucena i klasztor Bonifratrów w Wysokiem Litewskiem, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. V: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa brzeskolitewskiego, red. M. Zgliński, t. 1, Kraków 2013 271-284
• Lorentz, S., Materiały do historii architektury na ziemiach byłego Wielkiego Księstwa Litewskiego, „Prace i Materiały Sprawozdawcze Sekcji Historii Sztuki TPN w Wilnie”, 2, 1935 159-264