Kościół parafialny p.w. św. Jana Chrzciciela

Parafia erygowana w r. 1779. Pierwszy kościół zbudowany w r. 1552 z fundacji Fryderyka Prońskiego wraz z klasztorem Augustianów. Zniszczony w r. 1667 przez Kozaków. Następnie oddany kapucynom. W l. 1720-30 nowy kościół zbudowany z fundacji Stanisława Wincentego Jabłonowskiego, oddany jezuitom. W r. 1779 był w bardzo złym stanie technicznym. Kolejny, murowany zbudowany w od l. 80. w. XVIII do r. 1816 z fundacji Ksawerego Branickiego. Klasycystyczny, na rzucie krzyża łacińskiego, jednonawowy, jednoprzęsłowy, z ramionami transeptu zamkniętymi prosto i krótkim, jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym półkoliście. Na skrzyżowaniu nawy i transeptu kopuła na ośmiobocznym bębnie. Fasada dwuwieżowa, poprzedzona wysokim portykiem kolumnowym, zwieńczona trójkątnym tympanonem. Zamknięty pod koniec l. 20. w. XX. W l. 1930-74 siedziba muzeum krajoznawczego, odremontowany, w l. 1974-90 użytkowany jako sala muzyki organowej i kameralnej. Zwrócony katolikom w r. 1990.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. VII/4, *Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji łuckiej i żytomierskiej (1920-1921, 1923, 1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 99
• Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 160-161