Kościół parafialny p.w. św. Ducha i klasztor Kapucynów

Placówka fundowana w r. 1780. Kościół murowany, zbudowany w l. 1780-90 z fundacji Feliksa Czackiego. Murowany, na rzucie prostokąta, dwuprzęsłowy, jednonawowy, z niższym i węższym, jednoprzęsłowym prezbiterium. Fasada prosta, artykułowana zdwojonymi pilastrami toskańskimi, zwieńczona trójkątnie. Od wschodu połączony z dwupiętrowym trójskrzydłowym budynkiem klasztoru. W kościele przechowywano słynący łaskami obraz Matki Boskiej podarowany przez Jana Waxmana. Kościół i klasztor spłonęły w pożarze w r. 1856. Klasztor skasowany w r. 1865. Kościół przeznaczony na parafialny, klasztor zaadaptowany na szpital wojskowy i lazaret. Kościół remontowany w l. 1871, 1881. Zrujnowany budynek klasztoru oddany parafii w r. 1899, częściowo rozebrany na materiał budowlany w l. 1903-04. Kościół zamknięty przez bolszewików, użytkowany od l. 20. w. XX jako siedziba kierownictwa kołchozu urządzonego na terenie poparafialnym. W l. 1941-44 odbywały się nabożeństwa prawosławne w kościele. Po r. 1945 kościół zamknięty przez władze sowieckie i użytkowany jako magazyn. Wysadzony w powietrze w r 1976. Obecnie nie istnieje, zachowane pozostałości murów klasztoru.

Bilbiografia

• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). 389
• Jankiewicz P.R., XVIII-wieczne klasztory kapucyńskie na Ukrainie, Kraków 2014 15-34
• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. VII/4, *Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji łuckiej i żytomierskiej (1920-1921, 1923, 1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 104