Kościół parafialny p.w. św. Dominika i klasztor Dominikanów

Parafia o metryce nowożytnej. Placówka fundowana w r. 1686 przez Barbarę Konstancję Drucką Górską. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w r. 1653 p.w. św. Barbary. Nowy drewniany kościół zbudowany w r. 1725. W ołtarzu głównym uważany za cudowny obraz Matki Boskiej. Zrujnowany na początku w. XIX. Kolejny kościół murowany, klasycystyczny ukończony w r. 1809. Klasztor skasowany przez władze carskie w r. 1832, parafia skasowana w r. 1884, kościół przekazany prawosławnym. Parafia reaktywowana po ukazie tolerancyjnym, kościół wyremontowany z fundacji Katarzyny Tyszkiewiczowej. Zamknięty przez władze radzieckie w r. 1933, użytkowany jako spichlerz, spalony w pożarze w r. 1943. Parafia reerygowana w r.1990, jako świątynia służy przebudowana kaplica cmentarna.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 61
• Szczepaniak, J., Łaskami słynące obrazy Najświętszej Maryi Panny na wschodniej Białorusi [w:] Ziemia powstająca z popiołów. Wyprawa studencka na Wschodnią Białoruś i Smoleńszczyznę 20-28 sierpnia 2001 oraz 20-24 sierpnia 2002 r., Kraków: Parafia p.w. św. Mikołaja w Czulicach 2002 173
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 2, Archidjecezja mińska, z. 13, Dekanat borysowski, Warszawa-Petersburg 1914 10-13