Kościół parafialny p.w. Św. Barbary

Parafia o metryce nowożytnej. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w r. 1759 z fundacji Barbary z Zawiszów Radziwiłłowej. Kolejny, murowany zbudowany w l. 1807-26. Klasycystyczny, na rzucie prostokąta, trójnawowy, trójprzęsłowy, z krótkim jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym ścianą prostą, za którym prostokątne aneksy. Fasada w formie łuku tryumfalnego z podziałami w porządku toskańskim. Zamknięty przez władze sowieckie w r. 1937, ponownie otwarty w l. 1941-50. Ponownie zamknięty, użytkowany jako skład i sala sportowa. Zwrócony katolikom w r. 1992.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. VII/4, *Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji łuckiej i żytomierskiej (1920-1921, 1923, 1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 97-98
• Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 179