Kościół parafialny p.w. śś. Piotra i Pawła

Parafia o metryce nowożytnej. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w r. 1439 z fundacji Michała Kiejstutowicza. Kilkakrotnie przebudowywany i restaurowany. Spalona w pożarze w r. 1856. Zastąpiona nową, murowaną świątynią zbudowaną w l. 1859-64. Murowany, historyzujący, na rzucie prostokąta, trójnawowy, pięcioprzęsłowy. Fasada dwuwieżowa zamknięta trójkątnym szczytem. Zamknięty przez władze sowieckie w r. 1935, użytkowana w czasie II wojny jako stajnia, następnie przebudowana na restaurację w l. 50. w. XX. Tę funkcję pełni do dziś.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 78
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 2, Archidjecezja mińska, z. 18, Dekanat słucki, Warszawa-Petersburg 1914 13-14