Kościół parafialny p.w. Podwyższenia Krzyża Św.

Parafia erygowana w 2. połowie w. XVI. Pierwszy kościół drewniany zbudowany ok. r. 1593 z fundacji bpa kijowskiego Józefa Wereszyckiego. Zniszczony przez kozaków w połowie w. XVII. Odbudowany w r. 1723 z fundacji bpa. Samuela Ożgi. Następnie spalony przez hajdamaków podczas koliszczyzny w r. 1768. Zastąpiony nowa drewnianą świątynią w r 1791 z fundacji bp. Cieszkowskiego. Kolejna, murowana świątynia zbudowany w l. 1907-1910 staraniem ks. Stanisława Szeptyckiego, wg projektu architekta W. Dąbrowskiego. Murowany, romańsko-gotycki, na rzucie krzyża łacińskiego, trójnawowy, trójprzęsłowy z transeptem. Fasada asymetryczna, dwuwieżowa, z wieżami nierównej wysokości, domkiem portalowym i rozeta na osi. Wszystkie elewacje bogato zdobione ornamentami architektonicznymi. W r. 1934 zamknięty przez władze radzieckie i użytkowany jako magazyn. Czynny ponownie w l. 1941-60. Następnie zamknięty i użytkowany jako magazyn. Zwrócony katolikom w r. 1991, gruntownie wyremontowany. Obecnie w stanie bardzo dobrym.

Artyści i rzemieślnicy

• Dąbrowski Władysław (ur. 1854), architekt

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. VII/4, *Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji łuckiej i żytomierskiej (1920-1921, 1923, 1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 110
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). 660
• Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 158