Kościół parafialny p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa i Najświętszej Marii Panny

Parafia erygowana w r. 1906. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w w. XVII lub w. XVIII, rozebrany na początku w. XIX. Kolejny drewniany kościół zbudowany w r. 1805 jako filia parafii katedralnej w Mińsku, z fundacji Marcelego Iwanowicza. Zastąpiony murowanym, zbudowany w l. 1902-04. Murowany, neostylowy, nawiązujący swobodnie do zmodernizowanego gotyku. Na rzucie krzyża, trójprzęsłowy, zapewne trójnawowy, z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Fasada prosta, z dużym trójdzielnym oknem na osi głównej, niesymetryczna z masywną kwadratową w rzucie wieżą dostawioną od lewej strony. We wnętrzu trzy ołtarze z piaskowca z takimiż rzeźbami Jezusa, Matki Boskiej i św. Józefa, w oknach witraże, posadzka cementowa, schody wejściowe granitowe. Kościół opuszczony w l. 30. w. XX, zrujnowany w czasie II wojny światowej, wysadzony w powietrze w l. 50. w. XX, obecnie nie istnieje.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 127
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 2, Archidjecezja mińska, z. 10, Dekanat miński poza miastem, Warszawa-Petersburg 1914 1-4