Kościół parafialny p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Parafia o metryce nowożytnej. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w r. 1798 z fundacji Rafała Śliźnia. Na początku w. XX opisany następująco: "Świątynia prawie okrągła, z ładną kopułą, do stylu zastosowane ołtarze i balkony, konfesjonały i ambona. Duzy ołtarz i dwa boczne z kolumnami z jesionu. Sufit malowany "al fresco". Nic nie razi oka, wszystko poważne, stylowe". Kościół zamknięty przez władze carskie po r. 1863, zwrócony katolikom w r. 1898, odremontowany. Zniszczony podczas II wojny światowej, obecnie nie istnieje.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 65
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 2, Archidjecezja mińska, z. 13, Dekanat borysowski, Warszawa-Petersburg 1914 13-16