Kościół parafialny p.w. Najświętszego Serca Jezusa

Powszechnie przyjmuje się datę erekcji jako r. 1624 z fundacji Wojciecha Kadłubskiego i Anny z Chołojowskich, choć możliwe, że była to powtórna erekcja. Pierwszy kościół zdrewniany. Nowy również drewniany kościół zbudowano w r. 1707 z fundacji Jana Kadłubskiego. Spłonął w pożarze 26.09.1753. Na miejscu po kościele poświęcono 29.03.1754 nowo wzniesioną kaplicę. W r. 1756 nowy, drewniany kościół ufundował Wojciech Rzyszczewski. Nowy, murowany kościół zbudowany w l. 1896-1905 według planów architekta prof. inż. Michała Kowalczuka (bliźniaczy kościół w Dobrotworze jest potwierdzonym dziełem architekta). Murowany z cegły, na rzucie krzyża łacińskiego, jednonawowy, dwuprzęsłowy z szerokim transeptem i krótkim, jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, flankowanym wielobocznymi w rzucie aneksami skarbca i zakrystii. W fasadzie kwadratowa wieża. Uszkodzony podczas I wojny, odremontowany. Kościół zamknięty w r. 1944, użytkowany jako magazyn, w l. 90. XX wieku został przekazany grekokatolikom, jednak w r. 2000 został ostatecznie zwrócony wspólnocie rzymskokatolickiej. Sukcesywnie remontowany. Obecnie świątynia zachowana w bardzo dobrym stanie.

Artyści i rzemieślnicy

• Kowalczuk Michał (1855-1938), architekt, rzeźbiarz

Bilbiografia

• Dworzak A., Kościół parafialny p.w. Najświętszego Serca Jezusa w Stojanowie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie województwa bełskiego, red. A. Betlej, A. Dworzak, t. 2, Kraków 2021
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 11, Warszawa 1890 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XI/) 354