Kościół parafialny p.w. Najświętszego Serca Jezusa i Św. Trójcy

Parafia o metryce nowożytnej. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w drugiej połowie w. XVI. Nowy drewniany kościół zbudowany w r. 1778, z fasadą dwuwieżową. Zastąpiony murowanym, zbudowanym w l. 1906-11. Murowany, neoromański, na rzucie krzyża łacińskiego, jednonawowy, z rzędem kaplic, trójprzęsłowy, z szerokim transeptem, z jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, flankowanym aneksami. Fasada dwuwieżowa. Kościół zamknięty przez władze sowieckie w l. 30. w. XX, ponownie otwarty w l. 1943-44. Po r. 1945 użytkowany jako klub, stajnia, magazyn zboża i młyn. Zwrócony katolikom w r. 1988, obecnie w stanie bardzo dobrym.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. I/5, Spis kościołów i duchowieństwa archidiecezji mohylewskiej w Rosji (1923, 1925-1932), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2013 127-128
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 1, Archidjecezja mohylowska, z. 24, Dekanat drysko-siebieski, Warszawa-Petersburg 1913 15-20