Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej Różańcowej

Soły (Солы), rejon smorgoński, obwód grodzieński, Białoruś

Parafia erygowana ok. r. 1544 wraz z budowa kościoła. Kolejny wniesiony ok. r. 1612 drewniany, na rzucie krzyża z wieżą w fasadzie, spalony przez wojska moskiewskie w r. 1656. Kolejny kościół zbudowany w r. 1699, dwuwieżowy, na rzucie krzyża. Spłonął podczas insurekcji kościuszkowskiej w r. 1794. Wobec złego stanu kościoła pozyskano z Miednik w r. 1836. W r. 1847 zatwierdzono projekty nowego kościoła wykonany przez architekta Atanazego Ranwida, niezrealizowany. Nowy kościół wznoszono w l. 1852-53, drewniany, na podmurówce, na rzucie prostokąta, dwuwieżowy. Spłonął w r. 1915, wówczas do kaplicy cmentarnej Koczanów dobudowano tymczasowy kościół. Nowy wznoszono w l. 1936-34 wg projektu architekta Adama Dubanowicza. Neobarokowy w nurcie „swojskim”, murowany, na rzucie krzyża z półkoliście zamkniętym prezbiterium. Przy korpusie podcienia. Przy dekoracyjnej fasadzie zwieńczonej falującym przyczółkiem, wysoka dzwonnica. Kościół nieprzerwanie czynny, w l. 2003-04 wyremontowany.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Uchowicz, K., Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej Różańcowej w Sołach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. III: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa wileńskiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 1, Kraków 2005 247-273
  • Gorczyca, Ł., Główne nurty architektury sakralnej na Wileńszczyźnie w dwudziestoleciu międzywojennym, [w:] Sztuka kresów wschodnich, t. 2, red. J.K. Ostrowski, Kraków 1996 297-312
  • Kozłowska-Głogowska, H., Białoruski Matejko, „Czasopis”, 2003, nr 5-7/8