Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej Pocieszenia i klasztor Augustianów

Placówka fundowana w w. XVII. Pierwszy kościół drewniany zbudowany z fundacji Krzysztofa Tyszkiewicza zniszczyli Tatarzy w r. 1670. Odbudowany wraz z klasztorem w r. 1757 z fundacji Felicjana i Mikołaja Głebockich. Spłonął pod koniec w. XVIII. Kolejny, murowany zbudowany w l. 1822-27 z fundacji Stanisławy z Głębockich Korzeniowskiej, odnowiony z fundacji Kazimierza Chaszczyńskiego. Świątynia zamknięta przez władze sowieckie w l. 30. w. XX. Użytkowany jako skład, zniszczony w l. 80. w. XX. Obecnie nie istnieje.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. VII/4, *Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji łuckiej i żytomierskiej (1920-1921, 1923, 1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 118-119
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 4, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IV) 241
• Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 161