Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy

Parafia erygowana w r. 1925, wcześniej kaplica wchodziła w skład parafii w Busku. W r. 1850 wzniesiono kaplicę publiczną pw. Najświętszego Serca Jezusa. Budowa nowego, murowanego kościoła ruszyła zapewne wraz z wydzieleniem parafii. Wiadomo, że w r. 1928 był "w urządzaniu", konsekrowany w r. 1931. Murowany z cegły, nietynkowany z prezbiterium skierowanym na płd-wsch., na rzucie prostokąta, trójprzęsłowy, z krótkim, jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, flankowany kwadratowymi w rzucie aneksami. Wnętrze pozbawione artykulacji. Wszystkie otwory drzwiowe i okienne o kształcie pionowego prostokąta zamknięte łukiem ostrym. W fasadę wtopiona wysoka, smukła wieża której podstawa pełni funkcje kruchty. Kościół najprawdopodobniej ucierpiał podczas II wojny światowej, po której zakończeniu został zamknięty. W r. 1994 przekazano go Ukraińskiej Grekokatolickiej Cerkwii. Podczas remontu obniżono wieżę do poziomu fryzu i dostawiono daszek na słupach pełniący funkcję otwartej kruchty. Zamurowano duże okno w wieży, nad wejściem tworząc z niego wnękę dla współczesnej rzeźby Chrystusa. We wnętrzu założono strop kolebkowy.

Bilbiografia

• Dworzak A., Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Wolicy Derewlańskiej, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie województwa bełskiego, red. A. Betlej, A. Dworzak, t. 2, Kraków 2021