Kościół paafialny pw. św. Jana Nepomucena

Kościół wybudowany w latach 1757-61, konsekrowany w r. 1861. W r. 1863 cesarzowa Elżbieta przekazała fundusze na zakup wyposażenia. W r. 1894 wnętrze pokryto malowidłami. Na wyposażeniu znajdowały się obrazy pochodzące jeszcze z przełomu XVIII i XIX w., ołtarze XIX-wieczne. Kościół został zamknięty ok. r. 1948 i pozostawał opuszczony. W r. 1989 oddział milicji próbował go zniszczyć, bez powodzenia. Zdołano wywieźć część wyposażenia. Wkrótce po tym wydarzeniu świątynię oddano cerkwi prawosławnej. Kościół z prezbiterium zwróconym w stronę pd., drewniany, na kamiennej, tynkowanej podmurówce. Składający się z wydłużonej nawy i węższego prezbiterium zamkniętego trójbocznie. Fasada trójosiowa, dwukondygnacyjna. Dachy dwuspadowe, kryte blachą.

Bilbiografia

• Quirini-Popławski R., Kościół parafialny p.w. św. Jana Nepomucena w Felicientalu, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 9, Kraków 2001, s. 51-56
• Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 23, oprac. M. Biernat, M. Łepkowski, K. Mamajko, J.K. Ostrowski, G. Ruszczyk, przy współpracy A. Betleja, A. Dworzak, R. Nestorow, T. Pasteczka, T. Zaucha, Kraków 2015 s. 25-26.