Kościół p.w. Trójcy Świętej

Pierwszy kościół fundowany zapewne w pocz. XVII w., od 1669 parafialny. W 1701 r. ufundowany przez kasztelana trockiego Kazimierza Kociełła dla bernardynów. Nowy kościół konsekrowany w r. 1704 przez bpa Konstantego Brzostowskiego. Klasztor wzniesiony po lewej stronie kościoła. Do 1842 przy klasztorze działająca szkoła. W 1851 klasztor zlikwidowany, kościół zamieniony na parafialny. W 1866 ukazem carskim kościół przekazany prawosławnym, w 1886 rozebrany budynek klasztoru. W 1919 przejęcie kościoła przez katolików. Kościół ponownie zamknięty w 1948, przekształcony na magazyn. Po 1988 restaurowany. Kościół orientowany. Murowany, tynkowany, założony na planie krzyża greckiego, do którego dostawione trójbocznie zamknięte prezbiterium. Fasada dwuwieżowa, trójosiowa, wieże trzykondygnacyjne, o zwężających się ku górze kondygnacjach. Nad skrzyżowaniem naw kopuła na ośmiobocznym tamburze, zwieńczona latarnią. Wnętrze jednonawowe, nakryte sklepieniami kolebkowymi, ściany artykułowane zwielokrotnionymi pilastrami. W nawie zachowane epitafium Tadeusza Kociełło i jego synów: Michała Kazimierza i Józefa, w kryptach szczątki rodziny Kociełło. Wokół kościoła murowane ogrodzenie z bramą na osi fasady.

Bilbiografia

• Fibek OFMCap J., materiały własne
• Яроменкo A., Каталіцкія святыні. Мінска-Магілёўская архідыяцэзія. Ч. 1. Будслаўскі, Вілейскі і Мінскі дэканаты, Менск 2003 s. 99-101
• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 34-5