Kościół p.w. św. Barbary i klasztor Jezuitów

Placówka fundowana w r. 1620 lub w r. 1649 przez Andrzeja Samuela Winki-Ratomskiego. Murowana, jednonawowa, dwuprzęsłowa z prezbiterium w formie absydy flankowane dwoma kwadratowymi aneksami. Do fasady dostawiona kwadratowa w rzucie, dwukondygnacyjna wieża zwieńczona trójkątnie. Zakon skasowany w r. 1773, kościół przekazany na parafialny. Zamknięty przez władze carskie w r. 1865, przekazany na cerkiew prawosławną i przebudowany. Zamknięty przez władze sowieckie w r. 1917, zwrócony katolikom w r. 1990. Odbudowany, obecnie w stanie bardzo dobrym.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 117-118