Kościół p.w. św. Antoniego Padewskiego

Usytuowany w centrum miasta, w zakolu rzeki Miadziołki, na miejscu dawnego kościoła i klasztoru franciszkanów, fundowanego w l. 1616-17 przez Stanisława i Annę z Sienkiewiczów Biegańskich, a zburzonego po kasacie klasztoru w 1832 r. Plac pod budowę kościoła przygotowany w 1897 r., budynek wzniesiony w l. 1897-1904 wg projektu arch. A. Gajbla. W 1920 r. kościół odrestaurowany po zniszczeniach wojennych 1915 r. W 1949 odebrany katolikom, zamieniony na magazyn zboża, w 1974 r. przekształcony w fabrykę urządzeń elektrycznych. W 1988 r. odzyskany przez katolików, wyremontowany. Neogotycki. Murowany z cegły, na planie krzyża łacińskiego, trójnawowy, o trójbocznie zamkniętym prezbiterium ujętym parą kaplic. Korpus 5-przęsłowy, ściany przeprute wysokimi, ostrołukowo zamkniętymi oknami, wzmocnione szkarpami. Fasada trójosiowa, o trzech portalach. Na osi strzelista 4-kondygnacyjna wieża zwieńczona wysokim ostrosłupowym hełmem. Wnętrze o nawach wydzielonych filarami, przekryte sklepieniami krzyżowo-żebrowymi.

Artyści i rzemieślnicy

• Geibl (Gajbel) A., architekt

Bilbiografia

• Fibek OFMCap J., materiały własne
• Архітэктура Беларусі. Энцыклапедычны даведнік, Мінск 1993 s. 382-3
• Збор помнiкаў гiсторыi i культуры Беларусі. Віцебская вобласць, Мінск 1985 s. 319