Kościół p.w. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Panny Marii i Instytut Wychowawczy Zgromadzenia SS. Franciszkanek

W r. 1882 dobra łomiańskie nabył H.K. hr. Chambord, który zbudował we wsi fabrykę celulozy. Jego żona, Maria Teresa z modeńskiej linii Habsburgów-d’Este rozpoczęła fundację domu dla pracujących dziewcząt, w przyszłości pragnąc przekazać go jednemu z żeńskich klasztorów. Rok później wzniesiono kompleks budynków z kaplicą pośrodku, ze szkołą i szpitalem dla robotnic. Śmierć księżnej oraz bankructwo fabryki zatrzymały prace. Na drodze kolejnych sprzedaży właścicielem Łomnej został S. Wiśniewski, który popadające w ruinę budynki domu dla dziewcząt podarował abp warszawskiemu Z.S. Felińskiemu, poszukującego miejsca dla założonej przez siebie w r. 1856 placówki Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Marii. Konsekracji kaplicy dokonał 19 X 1895 ks. Jan Mikuś. W l. 1906-07 dobudowano dodatkowe skrzydło klasztorne. W tych też latach J. Krupski wykonał polichromię kaplicy, która z czasem stała się kościółkiem parafialnym. W r. 1944 wojsko niemieckie podłożyło pod Zakład miny. Najpewniej w l. 70. XX w. pozostałości budynków zostały rozebrane. Zespół murowanych budynków z usytuowanym na osi kościołem. Kościół orientowany, murowany z cegły, salowy z wnęką ołtarzową, zamkniętą półkoliście. Starsza część zakładu była piętrowa, o drewnianym parterze i murowanym piętrze.

Artyści i rzemieślnicy

• Krupski Julian (1871-1954), malarz i konserwator

Bilbiografia

• Quirini-Popławski R., Kościół p.w. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Panny Marii i Instytut Wychowawczy Zgromadzenia SS. Franciszkanek rodziny Marii w Łomnej, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. III: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 5, Kraków 1997 s. 125-130.