Kościół ormiańskokatolicki pw. św. Trójcy, Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny i św. Grzegorza Oświeciciela

Według mało wiarygodnej wiadomości pierwsza świątyni ormiańska powstała w r. 1729. W r. 1742 Franciszek Salezy Potocki ufundował mały, drewniany kościół pw. Grzegorza Oświeciciela, zbudowany w roku następnym. W związku z kultem cudownego obrazu maryjnego w r. 1772 rozpoczęto w innym miejscu budowę nowego, murowanego kościoła pw. św. Trójcy, Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny i św. Grzegorza Oświeciciela. W r. 1781 przerwano, a w r. 1789 wznowiono budowę świątyni. Kościół ukończono i konsekrowano w r. 1791. W r. 1792 rozebrano starą, drewnianą świątynię pw. św. Grzegorza Oświeciciela. W r. 1810 murowany kościół podniesiono do rangi katedry. W r. 1855 kościół przejęli katolicy obrządku rzymskiego. W r. 1871 i 1897 restaurowano polichromie. Budowlę zburzono w l. 30. w. XX. Prezbiterium kościoła było zwrócone na pd.-zach. Murowany z kamienia i otynkowany. Miał trójnawowy korpus bazylikowy i chór na rzucie zbliżonym do kwadratu.

Bilbiografia

• Biedrzycka A., Bibliografia pomników kultury dawnych kresów południowo-wschodnich Rzeczypospolitej, Kraków 2000 s. 188-189
• Chrząszczewski J., Kościoły Ormian Polskich, Warszawa 2001 s. 113