Kościół ormiańskokatolicki pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny i św. Kajetana

Budowę pierwszego, drewnianego kościoła rozpoczęto w r. 1749 z fundacji ks. Józefa Lubomirskiego. W r. 1786 lub nieco później, wybudowano, nowy murowany kościół, konsekrowany w r. 1791. Kościół został zamknięty przez władze radzieckie w l. 30. w. XX. Usunięto wtedy organy i zniszczono część wyposażenia. Świątynia została uszkodzona w czasie działań wojennych w r. 1941 (rumuńska artyleria zburzyła górne partie wież). W czasie II wojny światowej, kiedy w miejscowości stacjonowali Rumuni, świątynia była czasowo otwarta dla celów kultowych. Na przełomie r. 1943/44 kościół ponownie zamknęły władze radzieckie. W l. 1956-57 urządzono w nim kołchozowy skład ziarna. W r. 1970 podjęto decyzję o remoncie budynku, a w l. 80. utworzono w nim galerię obrazów. W r. 1990 świątynię zwrócono Kościołowi rzymskokatolickiemu do celów kultowych. Późnobarokowy kościół jest orientowany, jednonawowy, z dwuwieżową fasadą o artykulacji pilastrowej.

Bilbiografia

• Chrząszczewski J., Kościoły Ormian Polskich, Warszawa 2001 s. 118-120
• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. VIII/2, *Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji kamienieckiej (1924), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 s. 104-105
• Szczepaniak J., Diecezja kamieniecka ok. 1830 r., t. 1, Katalog kościołów i kaplic oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego, Kraków 2019 123-124